7 Şubat 2011 Pazartesi

Bir sızı var burnumda

Son günlerde,oğlumun her "anne" deyişinde,her sorusunda ve onu giydirirken her ayaklarını koklayıp öpüşümde bir sızı gelip oturuyor burnuma. Oradan kalbime,beynime ve ruhuma yayılıyor. Cayır cayır birşey.
Aklımda hep onlar var; Defne Joy ve Can Kılıç... "Peki bu sorular aklına geldiğinde Can kime nasıl soracak" diyorum,ayaklarını en azından bir kez annesi öpsün istemeyecek mi mesela? Ya da ne bileyim işte kime "çok komiksin" diyecek??? Bunları düşündükçe burnumdaki o sızı binlerce kilo ağırlığında bir taşa dönüyor sanki. Günlerdir aklım(ız)da ve kalbim(iz)de kabuklanamayan bir çizik. Ve, her yutkunmadan yazılıp çizilende kabuğu tekrar tekrar yolunan. Bakkal defteri gibi karalanıp durulan,üstü bastıra bastıra çizilip,sayfa yırtılınca tekrar karalanan bir kadın ki o bir anne,bir çocuk,bir anneanne,bir adam... Ağızlarından tükürükler saçarcasına iğrenç bir iştahla konuşup yazanlar...Kötüsünüz! ve yaptıklarınız bundan sonraki hayatınızda sizi huzurlu yaşatmayacak. Siz çocuksuz,ailesiz,eşsiz,sevgisiz ve sorumsuzsunuz!
Son olarak Sevgili Can Kılıç,sen kendi kalbine ve seni ve anneni sevenlere inan. Kötüleri kendi engin pislik denizlerine terket.
Annen haylaz bir kızın gülümsemesinde ve senin gözlerindeki ışıkta olacak.
Bir anne olarak da dualarım seninle.

2 yorum:

Esra dedi ki...

Günlerce kendime gelememiştim bu haberden sonra. Şimdi okuyunca yine ürperdi tenim bunca zaman sonra. hayat ne kadar acımasız bazısına. Dilerim o yavrucak hep mutlu olsun hayatı boyunca.

Neşeli Günler dedi ki...

ben de ! üstelik yarışmayı her gördüğümde o iç ürpermesi geri geliyor. umarım dileklerin(miz) gerçek olsun. Allah bütün çocuklara mutlu hayatlar yazsın inşallah.