28 Mart 2011 Pazartesi

“Hayat sana ekşi limonlar sunarsa,sen de tekila ve tuz iste ” gibi bi’ şey:)

Çok istediğiniz bir şeyi yapmak her zaman iyi sonuç anlamına gelmiyor değil mi? Örnek çookk.

işte bu da benim örneğim! Ev halkı sever diye (! kesinlikle kendim için değil !) hani şu dışı beyazlaşmış çatlak çikolatalı kurabiyeler vardır ya,ondan yapmaya karar verdim. İnternette tariften bol bişey yok malumunuz,seçtim birini.Zaten çoğu birbirine benziyordu tariflerin. Hamuru tuttum, yarısıyla minik toplar yaptım,pudra şekerinde yuvarladım. Tariflerde aralıklı yerleştirmek gerektiği yazıyor diye hem daha küçük yaptım hem de aralığı arttırdım. Bu şekilde fazla yayılmadan istediğim gibi içi hafif brownimsi olacak ve 2 kerede pişecekler.Acelem yok,güzel olsun yeter. Mutluyum yani hazırlığımdan. Fırını ısıtmıştım süresini ayarlamıştım. Hooop tepsi fırına. 3 dakika sonra fırın camından şöye bi baktım,pufur pufur olmuş çatlıyorlar. Süper! Mutfağı toparladım biraz.Tınnn! Piştiler işte sıra 2. tepside. Ve o da ne ?!! Bir tepsi formunda kocaman siyah bir kurabiye mi??? Kendimce sebepler buldum ve kalan hamurdan hazırladığım topları muffin kabında pişirmeye karar verdim. O koca dikdörtgen kurabiyeyi de kendimce kare parçalara böldüm. Eh durum kurabiyeden uzaklaştığına göre isim de değişmeliydi.

Oldu mu sana çikolatalı kraker !!! Üstüne ilave pudra şekeri.


Yılmak yok bu krakerlerin yanına güzel kurabiyelerim mutlaka olacak. Hemen muffin kabı fırına. Zaman ayarı… Olacak. Fırına kaçamak bir bakış,tabi ya bak öncekinden kesinlikle iyi. Tınnn! Veee “AAAAA !” Kurabiye olsun diye beklerken 12 adet kapsülüm olmuş !!!! Şöyle ki;


Yılmak yok ! Bunları da birşeye benzetmek gerek ! :)

Huzurlarınızda ” kıtır çikolata çanağında vanilyalı muhallebi” :)

Yaaa işte böyle bir maceraya dönüştü benim masum kurabiye yapma isteğim. Hep güzel olanları,iyi sonuçlananları paylaşmak olmaz,bu da kötünün iyisi olan bir deneme işte :)

Önemli (!) Not: hepsinin tadı güzel ama ev halkının beklentisi yüksek ! :D

Hiç yorum yok: