25 Ağustos 2012 Cumartesi

Lütfen Blogunuza Dönünüz...

Aylardır ilk kez bir Cumartesi günü evdeyim. Az önce bloglara bir göz atayım dedim ve onay bekleyen bir mesaj olduğunu gördüm. "  Bloğunuza geri dönün lütfen ,çok zaman oldu" demiş sevgili Bolat.
Derhal döndüm !  
Aradan çok zaman geçti gerçekten,ama sanmayın ki yazın rehavetinden ara verdim. 3+ yıl gibi bir zamandır işe ara vermiş  birinin iş hayatına adaptasyonu -sandığım kadar olmasa da- epey zorlayıcı oluyormuş. Eh bir de bu yeni düzen içinde mevcut düzenini korumanız gereken bir de çocuğunuz varsa,işler bazen sarpa sarıyor. "Çocuk da yaparım kariyer de" söyleminin benim için asla uygun olmadığını beyaz duvarlı, krom korkuluklu,steril görünümlü banka merdivenlerinde kendime itiraf etmem dün gibi aklımda. Hal böyle olunca, yaz boyunca çocuğuma eziyet etmeden ,alışık olduğu düzeni sağlamak konusunda annemden yardım istedim. Ve... biz 4,5 yılın sonunda Can'la ilk kez ayrılmış olduk. O annemlerle Çeşme'de kaldı biz de İzmir'de. Hafta içi bir gece  ve hafta sonlarında da Cumartesi gecesi Çeşme seferleri yaptık. Çok özledik birbirimizi. Evde olmamasını normal kabul etmemiz, benim ve babası için tam 1 ay sürdü. Kabul ettik ama alışamadık. Can ise bizden çok daha olgun davrandı. Ne ağlayıp sızlandı, ne de bizlere eziyet etti. Bu şekilde 2. ay da bitti. Tabii yaz da... Önümüzde 15-20 günümüz daha kaldı ayrı kalacağımız. Sonra okullar açılacak. Orası ayrı bir muamma. Karanlık bir odada el yordamıyla yön bulmaya çalışıyor gibiyim. Oraya buraya tosluyorum,en az acıtanı seçmeye çalışıyorum...

Bir de "bi yaşıma daha girdim" geçtiğimiz günlerde. İlk kez, birlikte 7 okul yılını geçirdiğimiz, beraber çocuk ve ergen olduğumuz arkadaşlarımla kutladım doğum günümü.  
Yaz çocuğu olmanın makus talihini yendim böylece :)
2012 çok ürkütücü geçiyor ama yine de hayat güzel... Ver elini 36.yaşım !

Bu da doğumgünü şarkım olsun ;)

Jason Mraz-Life is wonderful